سینماروزان/روحالله حسینی:
+گریم پیام احمدی نیا که خوف و خشم را یکجا ارائه میدهد. او کنار این، نیروی قضایی بیبدن را هم داشته و با این دو میتواند نامزد مکمل باشد.
-گریم باسمه ای اموی تیرخورده که هی میدود و میچرخد و باز می افتد.
-ساختار بیش از حد تلویزیونی و متن بیش از حد خطی و بی اوج و فرود.
-همچنان وامداری به روز واقعه و پرداختن به عاشورا از خارج واقعه و باز با روایت عشقی جنسیت زده که بناست به عشق حسینی گره بخورد و اینجا برخلاف روز واقعه، عشق حسینی را در دل زن انداخته و حفره آنجاست که زن به دنبال انتقام است از ابن زیادی که پیش از واقعه، پدرش را کشته! آن نصرانی نصرانی کردن و تاکید بر اقامت کوتاه در روستایی با حضور نصرانی و مسلمان، باز یادآور روز واقعه!؟
-هر که جلوی زن قرار میگیرد از خروج حسین میگوید و به زحمت یکی پیدا میشود که همدلی کند مثل عابد نصرانی؟
+قرار دادن علی استادی در نقش کشیش نصرانی ابتدا لبخند ولی خیلی سریع یک شخصیت میشود؛ کشیشی که بیش از پيشنماز مسلمان، حسینی است! افتراق اموی و علوی؟ وحدت ادیان؟
-زنانه کردن بیش از حد به تاسی از اتفاقات پسامهسا!؟؟ زنی(سلما) که ورای تاریخ روایت داستان، بدجوری میزند که یکی از فمینیستهای این دوران باشد بس که شعار میدهد و نفوذناپذیر میزند!
-اگر زنانه کردن با قرار دادن بازیگر زن در نقش اصلی رخ میداد که انبوه فیلمهای زنانه پساخردادی باید میشدند سند زنده زنان که نشد! نه ! نمیشود! قبل از هر چیز باید کاراکترسازی کرد و بعد…اگر هم خواسته اید زن را شبیهخوان واقعه کنید که باز درنیامده چون سلما بیش از شبیه خوانی در حال شعار و شعار و شعار و…
-جوک؟ لبان ژل زده و فک زاویه گرفته شماری از زنان در سال ۶۱ هجری!
-زنانه کردن درام حماسی یعنی غرولند پشت سر هم زن بر سر شوهر که چرا در کربلا نبوده و بعد خوشحالی پایانی متعاقب قتل شوهر ؟
![فیلم شور عاشقی](https://www.cinemajournal.ir/wordpress/wp-content/uploads/2024/02/Negar_۲۰۲۴۰۲۱۰_۱۹۰۰۴۶-550x550.jpg)
-نماهای بیرونی بیش از حد خلوت و فاقد جلای تصویری است. خلوص به خلوتی نیست به نفوذ بر عمق به جای سطح است.
-خلاء چه چیز است که اول و وسط و آخر را نریشن میگذارید؟ فیلم خود باید داستان خود را بگوید نه نریشن! آن هم با مشاوره استاد مجیدی؟؟! دیالوگ حسین مهکام!؟؟ سازنده بی حسی موضعی!؟
+بازی؟ نادر فلاح که تقریبا در هر نقشی، خوب و اثرگذار است و اینجا در نقش آهنگر یکچشم حامی حسین(ع) اندکی هیجان میدهد به دور تسلسل.
+بازی؟ سیامک صفری در نقش قماربازی که زمانی در صفین، قرآن سر نیزه کرده و حالا سرخورده و برگشته منادی حقانیت حسین(ع) است.